دفتر شعر زهرا نوروزی

هرگونه بهره برداری از مطالب و اشعار بدون هماهنگی با صاحب اثر ، پیگرد قانونی دارد

بغض

با بغض نشسته بود و نجوا می کرد
تنها منه خسته را تماشا می کرد
می خواست در آغوش بگیرم او را
ای کاش که آیینه بغل وا می کرد

فاصله

پائیز شد آذرش مرا خواهد کُشت
دلتنگی و باورش مرا خواهد کُشت

چندیست ندیدمت….صبوری تا کی؟!
این فاصله آخرش مرا خواهد کُشت

ریحون

پر از عشقه به من جون میده دستات
یه حسی مثل بارون میده دستات
نوازش کن دوباره گونه هامو
هنوزم بوی ریحون میده دستات

مادر

تو خوابام طرح قلک هام مونده
هنوز از برق پولک هام مونده
خودم مادر شدم اما هنوزم
دلم پیش عروسک هام مونده

پدر

پدرم مرد بی نظیری بود
پدرم صخره بود دریا بود
زندگی مون اگه تلاطم داشت
پدرم مثل ناخداها بود

شب به شب غصّه‌ هاشو درداشو
پشت در توی کوچه جا میذاشت
گاهی از کار خسته بود امّا
لب خندون تو خونه پا میذاشت

می‌شد از پینه ی کف دستاش
زیر و روهای زندگی رو دید
می‌شد از زخم رو سرانگشتاش
حرف های نگفته شو فهمید

پدرم مرد بختیاری بود
شعر های لری شو یادم هست
مَتَلایی ز چار و هفت ایگفت
آخ چه شیرین تیامونه ایبست

پدرم شاعری رو یادم داد
پدرم عاشق نوشتن بود
واژه ها رو قلمزنی می‌کرد
پدرم شاعری قلمزن بود

دفتر شعر
زهرا نوروزی

جدول کامل هم قافیه ها

…