دفتر شعر وحید جابری

هرگونه بهره برداری از مطالب و اشعار بدون هماهنگی با صاحب اثر ، پیگرد قانونی دارد

دست پنهان

آنکه دیروز مرا از نفس انداخته بود
در پسِ پرده به دورم قفسی ساخته بود
دیدمش کنج قفس فکر رهایی دارد
یادم آمد که همان بود به من باخته بود

صیاد

کم کمک لحظه ی موعود رسد از راهی
نفسی تازه کند در دل دریا ماهی
دست صیاد شود کوتاه از دست زمان
که نه صیدی و نه صیاد و نه قربانگاهی

ای کاش

ای کاش نمی ماند نگاهم به دری
ای کاش نمیخورد به گوشم خبری
یکباره فرو ریختم و دود شدم
گویی که نبود از منِ آدم اثری

یادت آمد ؟

یادت آمد گفتمت این شهر را خالی مکن ؟
با سقوط اشک هایم رقص و خوشحالی مکن ؟

یادت آمد گفتمت روزی شوی مبهوت من ؟
من به عهد خود وفا تو بر سر تابوت من ؟

وعده ی آن روزم امروز همین ویرانه ها
خود تماشا کن جهانی خالی از پروانه ها

این زمین و این زمان در اختیارت بی وفا
با خدا هستم کنارت در نهان و در خفا

می نویسم من تمام فکر و ذکرت را به ظن
خط به خطش را کنی معنا رَسی آخر به من

هر چه را از دوریت دیدم به چشمانت قسم
یک جهان آشوب بود و یک دل دلواپسم

مرا کافی نیست

لحظه ای چند به دیدار نگاهت که مرا کافی نیست
عطر گیسوی به جا مانده ز راهت که مرا کافی نیست

آنچنانم که نگاهم به نگاهی نرسد غیر از تو
شاه بیتی خور رخسارۀ ماهت که مرا کافی نیست

دفتر شعر
وحید جابری
( اعتماد )

جدول کامل هم قافیه ها

…