دفتر شعر منیژه باقری (رویا)

هرگونه بهره برداری از مطالب و اشعار بدون هماهنگی با صاحب اثر ، پیگرد قانونی دارد

باهرکسی مثل خودش باشی قشنگ است

وقتی دل دیوانه ام ,درسینه تنگ است
بین دل وعقلم سرعشق تو جنگ است

آیینه ای پاک و زلالم صاف وساده
اما دل بی رحم تو ازجنس سنگ است

دیگر برای پر زدن بال وپری نیست
صیاد بی رحمی ,که در دستت تفنگ است

من ماه بودم دردل شبهای تاریک
اماغرور تو ورای یک پلنگ است

من ساده و یکرنگ هستم با تو اما
تومثل پاییزی وجودت رنگ رنگ است

همراه تو بودم تمام راه اما
تو رفتی ومن ماندم وپایی که لنگ است

من نوش داروی تو بودم موقع درد
از درد لبریزم تو در دستت شرنگ است

حالا پس از یک عمر فهمیدم که دیگر
باهرکسی مثل خودش باشی قشنگ است

تکراری غم انگیز

این روزهای بی تو ، تکراری غم انگیز است
رفتی تمام روزهایم رنگ پائیز است

تنها نه بی تو کافه ها را یک به یک بستند
فنجان هنوز از تلخی دوریت لبریز است

یک یادگاری ازتوجامانده برای من
عکس تو با لبخند تلخی روی این میزاست

جان میدهم هرروزپیش قهوه ی چشمت
بی رحمی چشمان تو مانندچنگیزاست

حتی قلم این روزها چیزی نمیگوید
شاید که با دلتنگی بی حد گلاویز است

برگرد عکس چشمهایت را ببر دیگر
حال دل تنهای من خیلی غم انگیز است

دفتر شعر
منیژه باقری
(رویا)

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…