ترانه « گریه پاییزی » – رضا اکرمی

گریه پاییزی

منـم اینـــــــــــجا تووی بارون
از چــــــش هر کســــی پنهون

گریه میکــــــــنم که هیچ کس
نمی بیـــــــــنه مـــــــنو گریون

فصل پایــــــــــیز و بارونــــش
بادل نامهـــــــــــــــــــــــربونش

تو رو یـــاد من میـــــــــــــــاره
با اون برگای خزونــــــــــــــش

چه هــــــــــــــــوا وُ چه بارونی
بارون و بــــــــــــــــــــاد خزونی

یه دفـــــه یاد مـــــــــــــنو بُرد
به اون وقتی که مـــــــــیدونی

من با اون پاییز سرسخــــــــت
تو با اون کوچه ی خوشبــخـت

ازدحام و یک دریچـــــــــــــــــه
یـــــه چراغ، کـــــــنار اون تخت

شنیدم اونچی که بــــــــــــا من
گفتی،مثل روز روشــــــــــــــــن

که تویی مثــــــــل مسافـــــــــر
ناگزیـــــری واســه رفتــــــــــــن

پایـــــــــیز اومده بـــــــــه غارت
زده تووی جونـــــــت عافـــــــت

حـــــتی باغبــــون نفـــــــــــهید
چی آتیش زده به شاخــــــــــت

چی بهـــــارت رو خــــــزون کرد
چی میخواست و چی گمون کرد

نه ترحمـــــــــــی نه لطـــــــــفی
دلش هر چی خواست همون کرد

گفتی تا کنم فرامـــــــــــــــــوش
نگیرم یادتــــــــو آغــــــــــــــوش

بـــــرم از شهـــــــری که دراون
تـو تـــوو قـ ری روح خــــــاموش

یادمــــه گریه میکـــــــــــــــــردم
که نــــــــــــــــــــــرو، دوای دردم

ولی تو رفتی از اونجـــــــــــــــــا
من مونــــــــدم با تــــــــب سردم

آخه من چطــــــــــــــور می تونم
که یه روز بـی تـــــــــــــو بمونــم

اومـــــدم تا واســـــــــــــه خوابت
تا اَبد قصــــــــــــه بخونـــــــــــــم
اومدم تـــا واســـــــــــــــه خوابت
تا اَبد قصــــــــــــه بخونـــــــــــــم
تا اَبد قصــــــــــــه بخونـــــــــــــم
تا اَبد قصــــــــــــه بخونـــــــــــــم
تا اَبد قصــــــــــــه بخونـــــــــــــم

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…