شعر « گل قشنگ » – محمد رضا احمدی
گل قشنگ
تو يي آن گل قشنگي که خدا عطا نموده
بمن شکسته دل تا بتو زنده تر بمانم
تو همان قشنگ و نازي که به لطف تو شکفته
گل زندگي به قلبم شده گل فشان جهانم
تو پناه قلب عاشق تو شکوه آفرينش
به تو دل قوي نمايم که تويي همه توانم
نروم بجز ره تو که تو رهنماي جاني
بسرايمت به شعرم که به مدح تو بخوانم
کمي از حجاب حايل بکنار زن عزيزم
زتو آن صفاي باطن برسد به جسم و جانم
بنشينم از فراقت به رهي که ميروي تو
که فقط دمي نگاهم به دو ديده ات رسانم
همه آرزوي محسن فقط از تو يک نگاهي
که تمام عمر را من به هواي تو بمانم
احمدی اسفند ۹۶


0 دیدگاه