دفتر شعر عبدالمجید پرهیزکار (آهی)

هرگونه بهره برداری از مطالب و اشعار بدون هماهنگی با صاحب اثر ، پیگرد قانونی دارد

هیچ

عرضی نبود پیش تو مائیم و جام سکوتی
گر خود سخنی هست به بام برهوتی
هر سو که نشان تو بود از روی ارادت
ما خا ک نشینی گزیدیم و رام جبرو تی
افتاده خود را نظری کن به الطاف
بر در گه عشق بسته زنجیر به دام ملکوتی
آورده ما هیج و همراه بریم هیچ
درویش سر آرد شبی را به دو کام قوتی

شادمان

تعجیل کن بهار برگ خزان بدیده ام
لرزان با هر نسیم زهر طوفان چشیده ام
در کاخ آرزو بودم از هجمه رقیب
آوای شوم جغد ز قصر ویران شنیده ام
خار گل بیش از این آزاردل بجست
پروانه وار پیله به خود ترسان تنیده ام
با سوز دل بساز آهی رنج عمر بگزرد
من هم درد فراق عزیزان کشیده ام
نا خود آمدم پدید دیدم رنج روزگار
روزی همراز خاک شادمان آرمیده ام

مهراوه

فکرم به جنون بود که مهراوه نشان شد
افشرده غم بودم وغم ها به نهان شد
پنهان نمودم ز همه راز دلم را
رخساره گواه بود که بر دیده عیان شد
چون صبر سر آ مد خبر از او نگردید
دستم به دعا بود که آهم به فغان شد
دوریم ز دیدار و از فاصله دلخون
نازم وزش باد مرا نامه رسان شد

وعده دیدار

قصه شب سرآمد کام بدیدار نشد
چشم امید نگران گشت و پدیدار نشد
بین ما فاصله بسیار و دلا دور از هم
هر چه کم فاصله کار به انظار نشد
باد پائیز وزید در باغچه خاطره ها
همه بر باد شد و خاطره خوابدار نشد
پشت سر مینگرم جز غم ایام نبود
بخت یاری ننمود شانس بیدار نشد
به فدای سر ساقی شب به پایان آورد
شب به آخر شد و خواب همیار نشد

مهر 1402

وداع

آمد پگاه کوچ و دیده گریان شد
از پشت عینک اشک مثال باران شد
آویزه از مژگان قطره های سرشک
برگ های باران خورده چناران شد
جدائی دل ها و لحظه های بی تابی
چو پرنده اسیر ، قلب لرزان شد
تا بودش ، فضا آگین از عطر پیرهنش
گلستان آمده یا که مجمع عطاران شد
وداع و لکنت گغتار و ادای خدا حافظ
در امتداد فاصله ها چشم چون اناران شد
طبال بزن با ناله سووشون برای دلم
گسست حلقه الفت و رفت یاران شد

مهر 1402

دفتر شعر
عبدالمجید پرهیزکار
(آهی)

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…