ترانه « هوای تازه » – مجتبی یوسفی

هوای تازه

بزار تا نفس بگیرم، تو سکوتِ شبِ مهتاب
از تنِ آیینه رد شم، برسم به فصل آفتاب

رد بشم از سوز و سرما برسم به خونه گُل
بشکنم قفل زمینو بزنم تا آسمون پل

دل هوای تازه میخواد واسه پر کشیدن از تن
باید از خودم رها شم تا بشم خودِ خودِ من

*اوجِ فریاد منی تو، توو سکوتِ بی کسی
من نمیرم دیگه از دست، اگه از راه برسی*

منِ دلشکسته امروز میخوام از آدما رد شم
هر کی بود فرقی نداره میخوام با غیر تو بد شم

قصه ی تو رو بخونم واسه ی این دل بی تاب
ردِ دستاتو بگیرم برسم تا خود مهتاب

از تن شب در بیارم پیرهن بخت سیاه رو
به سرش کنم یه امشب، چارقد حریر ماه رو

*اوج فریاد منی تو، توو سکوت بی کسی
من نمیرم دیگه از دست، اگه از راه برسی*

مجتبی یوسفی
فتحکوهی

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…