دفتر شعر فرامرز حسینی

هرگونه بهره برداری از مطالب و اشعار بدون هماهنگی با صاحب اثر ، پیگرد قانونی دارد

زمستان

تمام نمی شود
هرصبح
برف تازه ای
روی شانه های شهر می نشیند
ومن
پشت پنجره
پیرتر از دیروز
به خیابانی نگاه میکنم
که آدم هایش
سایه های خاموش یک رویای یخ زده اند
چراغ خانه
نفس کوتاهی دارد
انگار
تاریکی
آرام آرام
ازدیوارها بالا آمده باشد
باد
در گلوی کوچه
آواز سردی می خواند
وبرف
بی وقفه
روی خاطره ها میبارد
دلم
انبار سالهای فراموش شده است
پر از درهای بسته
ودستهایی
که دیگر
بسوی من باز نمی شود
گاهی فکر می کنم
نور
افسانه ای قدیمی است
برای دلخوشی شب های بلند
اما
با این همه
هنوز
درعمیق ترین نقطه تاریکی
چیزی
آرام می تبد
مثل بذر کوچکی
زیر برف
که خواب بهار را می بیند

دفتر شعر
فرامرز حسینی

جدول کامل هم قافیه ها

…