دفتر شعر مژگان باریده

هرگونه بهره برداری از مطالب و اشعار بدون هماهنگی با صاحب اثر ، پیگرد قانونی دارد
بیا تا با هم برقصیم
بیا تا باهم برقصیم ما دوتا که عاشق هستیم
بیا تا باهم بخونیم قدر هموبدونیم
بیا جلوتو با ببینم صورت خوشگلت رو
بیا جلو تا باحرفام ببرم عقلو دلت رو
همیشه بیاد من باش بیا پیش من توکوچه
بیا تا بازم بگیرم ازلبات دوسه تا بوسه
اسم منو صدا کن یواش بهم نگاه کن
موهای افشونت رو، روو شونه هات رهاکن
نگی دوستت ندارم نگی تورونمیخوام
آخه منمکه جز تو باهیچکی راه نمیام
دلدار مهربونم فدای اون دوچشمات
پاش برسه عزیزم جونمم میدم برات
عاشق شدم
توچون یک ابر پرباران
باریدی بر وجود من
توبودی همه ی هستیم
توبودی تاروپود من
تورامیخواهم از دنیا
آخه بی تو نمیتونم
میخوام وقتی که غمگینم
منو آروم کنی، جونم
منم عاشق منم شیدا
منم دیونه ی رسوا
تموم فکر من اینه
بشی واسه خودم،تنها
من عاشق شدم و هیچ چیز
نمیتونه جلوم وایسه
قشنگترین ریتم دنیا
برام صدای نفس هاشه
ندارم گله از دنیا
نمیخوام رهگذر باشم
میخوام تو جاده ی عشقت
باتومن، همسفر باشم
بیا شب رو تو به صبح کن
خودتو،چون تو میتونی
من عاشقتر از این میشم
میدونم که تو میدونی
حتی دستای پرمهرت
برام احساس خوب داره
چشات یک حالت از غم رو
به هنگام غروب داره
میخوامت تا نفس دارم
تا به امید تو ، زنده ام
میدونم مال من میشی یو من،
دل خوش به آیندم….
تک خال
تاب موهاتو پریشون کنُ،این عاشقومجنون کنُ
این حال خرابو به تو مدیونم
با چشات تو افسون کنُ، درد منو درمون کنُ
ای عزیزتر از جووووووونم
(ریتم آهنگ آرام می شود)
بیا تا باااز، بشم شیدااااا
کسی مثلت، نمیشه پیداااااا
تو تک خالِ،دلم هستی
چقدر خوبهههههه، باتومستی
چقدر خوبهههه، که باهامی
دلیلِ دل، خوشی هامی
کنار تو، چه آرومم
فداااای تو، دل و جووووونم
دل و جووووونم
(ریتممجددا تند می شود)
تاب موهاتو پریشون کنُ این عاشقومجنون کنُ
اینحال خرابوبه تو مدیونممممممم
با چشات، تو افسون کنُ دردمنو درمون کنُ
ای عزیزتر از عزیزتر از جووووووونم
تاب موهاتو پریشون کنُ این عاشقو مجنون کنُ
این حال خراب و به تو مدیونممممممم
با چشات تو افسون کنُ درد منو درمون کنُ
ای عزیزتر از جونم
ای عزیزتر از جووووووووونمممممم.
دل رنجور
شکایت دارد این قلبم، فُزونست اَندر اوغمها
مصیبت نازل است بردل، نهان گشته است شادیها
به آشوب و تب و تاب است دل بیمار و رنجورم
کجا رفت آن نگاه تو! چه شد بارِ تبسم ها
نَبودَت کرد بیمارم ، به بستر عادتم دادی
نگفتی بعد ازاین بیتو،جه میخواهم ازاین دنیا؟
به یک لبخند تکان دادی ،به مژگانت ، دل سختم
دلی که جنسش از خشت است و از سنگ است و مرمرها
قسم بر آن سر مویت که مستم می کند،هر دم
کمی از خاک پایت را نمی بخشم به عالم ها
اگر آیی به بالینم من از دل ، برکَنَم ماتم
بیا کز روی ماه تو ببینم شادیِ فردا
عشق من
وقتی یاد تو می افتم
وجودم آتیش میگیره
عشق من اینو بدون که
عاشقت واست میمیره
از روزی که تو رو دیدم
باخودم این عهدو بستم
که تورو مثل یه تندیس
یا الهه، بپرستم
غرق خوشبختی میشم من
وجودت، تو(توی) زندگیمه
عشق بی حد و مثالت
دلیل دیوونگیمه
دفتر شعر مژگان باریده

33 دیدگاه
مریم ملک آرا · 2023/10/26 در
لذت بردم💙
سما مولایی · 2023/08/28 در
سلام دوست عزیز و هنرمندم شعراتون واقعا زیباست موفق باشید
ملیحه ارجمند · 2023/03/05 در
درود بر شما دوست عزیز
ملیحه ارجمند · 2023/02/08 در
به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد
که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد
زهرا رحمانی فر · 2022/12/26 در
با عرض سلام خدمت شما دوست عزیز
اشعار زیبایی دارید
با آرزوی موفقیت روزافزون برای شما
ملیحه ارجمند · 2022/10/06 در
درود بر شما
مریم زارعی · 2022/09/07 در
موفق باشید دوست عزیز اشعارتون زیباست