شعر « بهار آمد » – ملیحه ارجمند

بهار آمد

و چرخ روزگاران باز چرخید
بهار آمد به مهمانی خورشید

مثال دختری زیبا و خوش رو
به سیمای زمین افکنده گیسو

شکوفه نقشی از پیراهن او
شقایق غنچه ای در دامن او

به یک دستش سبد دارد پر از گل
به دست دیگرش آورده سنبل

زمین گویی دوباره جان بگیرد
اگر چشمان او باران بگیرد

بهار با آن دو چشم خیس و گریان
به رگ های زمینی می دهد جان

ز بس که مهربان است این پری چهر
به قطره قطره ی اشکش بود مهر

هزاران عاشق و دیوانه دارد
بهار باغی پر از پروانه دارد

به روی زلف او پیچیده پیچک
برایش قصه می خواند چکاوک

گل زنبق که گردن بند او شد
زعطر آن جهانی زیر و رو شد

بهار ای دختر زیبای نوروز
همیشه بر قرار مانی و پیروز

ملیحه ارجمند

.

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…