شعر « گلدون گِلی » – امید تاجیک (ابر)

گلدون گِلی

من یه گلدون گِلی بدون مقدار
کسی قیمت نمی پرسه چه برسه به خریدار
پیش گلدونای نقره زیر لایه های خاکم
کاشکی باد بیاد و ردشه تا ببینن پاکِ پاکم
تا که یک روز تو رسیدی توی های و هوی بازار
ندیدی چه جور شکستم پیش چشمات ای دل آزار
چشم تو به سمت من بود ای خدا اینم یه خوابه؟
دستِ بارون به تنم خورد نفست بوی گلابه
چشمامُ بستم و دیگه قدماتُ می شمردم
بین ما راهی نمونده زود بیا که دیگه مُردم
توی فکرِ خوب و رویا چشمامُ باز کردم اما
نه تو بودی و نه گلدون کنارم
جای اون یه شاخه گُل بود
از تو من همینُ دارم…

( امید تاجیک( ابر) مهر ۱۴۰۰)

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…