دفتر شعر علی کریمی

هرگونه بهره برداری از مطالب و اشعار بدون هماهنگی با صاحب اثر ، پیگرد قانونی دارد

انسان

انسان شدم و گفتم
انسان شدنم زیباست
هر چند که تن و پوچش
بر روح و منم بیجاست

انسان شدم و دیدم
انسان شدنم نابست
دیدن اگرم نتوان
از این تن بی تابست

باران منست این ناب
هر دم کنمش آغاز
میبارد و میبارد
تا جمله شوم اعجاز

ای فاصله ی ماتم
مابین من و انسان
انسان شدن من را
دائم تو بگو هر آن

هر جا که دلم زیباست
از بودن آن شیداست
درگیر تنم،هر جا
کاین گونه دمم سوداست

بی تابم و بی حاصل
وقتی که شوم بی دل
انسان منی،شیدا
از دل نشوم غافل

ای فاصله ی ماتم
مابین من و انسان
انسان شدن من را
دائم تو بگو هر آن

انسان شدم و گفتم
این کار منست،دریا
دریا به تلاطم گفت:
واقع شده است رویا

انسان شدم و دیدم
درگیر دلم،تنها
همواره و آزادم
از پوچی این تن ها

ای فاصله ی ماتم
مابین من و انسان
انسان شدن من را
دائم تو بگو هر آن

قلب

یه تیکه از قلب منه
تو دستای نجیبِ تو
میبری و بی خبری…
که چی شده نصیب تو

یه تیکه از قلب منه
با لمس تو زنده میشه
صاحب بی خنده ی قلب
صاحب یک خنده میشه

یه تیکه از قلب منه
به عشق تو چه صادقه
میخواد بِایسته اون، ولی
عاشق این دقایقه

برای قلب من تویی…
همیشگی و بی بدیل
تنها تو آعوش توئه
زنده میشم چه بی دلیل

هر جا که میبری، ببر
مال توئه تو هر تپش
هرجا که من با تو باشم
معنی میده قلب و تپش

یه تیکه از قلب منه
به عشق تو چه صادقه
میخواد بِایسته اون، ولی
عاشق این دقایقه

دفتر شعر
علی کریمی

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…