شعر « اصرار به انکار » – زهره مفتحی

اصرار به انکار

شرمنده ام ازتو
که تو رفتی و نفهمیدی که اندازه مایی
شرمنده ام از تو
که یک‌جور پرستیدمت انگار خدایی
تو می‌روی و قلب مرا میکنی انکار
انگار نه انگار
من مات نمیمانم از این رفتنت این بار
انگار نه انگار
جزر و مد دریایی و من دشت و کویرم
آرام برو تا که من آرام بگیرم
این قصه برای من وتو درس ندارد
آرام برو رفتن تو ترس ندارد
حرفی نزن این چشم مرا خواب بگیرد
رویای من این عکس ترا قاب بگیر د
ای کاش هوای تو در این خانه ما بود
تو رفتی و انگار که این کار خدا بود
تو می‌روی و بغض به جا مانده تب دار
اصرار به انکار
من میرم اما تو کمی دست نگه دار
به امید دیدار

دفتر شعر زهره مفتحی

اینجا کلیک کنید

.

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…