شعر « خواب زمان » – محبوبه بیاتی

خواب زمان

کاش می رفتم از این
خواب به خواب دیگری
یا که باران میزد و
در نفس رهگذری
باز پیدا میشدم
با دم و بازدمی
داغ میشد تن شهر
در عمق چشمانم کمی
می فریبد شب را
خاموشی ثانیه ها
حبس میشود زمان
در این شب بی انتها
کاش تکیه می زدم
بر دلم بی دیوار
شیشه ی شبهای مرا
شکست خواب انتظار
ثانیه های بی قرار
طعمه ی خواب زمان
وقتی که تشدید نشست
بر سر دلتنگی بخوان
کاش بر شیشه ی شب
پنجه ی باران می خورد
کاش می بارید و باز
اشکهایم می برد

محبوبه بیاتی

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…