شعر « زهد و کفر » – غلامرضا بهنامی

زهد و کفر

عمری ست پرشکسته و غمخوار می شوم
دل خسته از توالی و تکرار می شوم

از سوی زُهد ، یکسره تکفیر می شوم
از سمتِ کفر ، یکسره انکار می شوم

هر روز پشتِ پا زنم این عقلِ کور را
فردا دوباره نقطه ی پرگار می شوم

هر شب زِ هولِ وحشیِ از دست دادنت
از خوابِ خون و گردنه بیدار می شوم

با چشمِ آشنایِ تو تا می خورم فریب
با دست ِ نازنینِ تو بر دار می شوم

غلامرضا بهنامی

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…