شعر « شکوه » – حمیدرضا جلالی

شکوه

من و خموشیِ دیوارهای سیمانی
من و همیشگیِ فصلِ سرد ویرانی

من و تلاقیِ یٲس و امیدواری ها
من و تبانیِ عقل و جنون شهوانی

من و طنینِ شکوفاییِ عبث در دل
زخاکِ تشنۀ امیدهای پنهانی

من و تباهیِ این لحظه های تکراری
تمام روز و شب، آئینه های نادانی

من و عبورِ پُرازشک و بیمِ آدمها
به روی سنگ حضورم، ضعیف و لرزانی

اسیرِ دستِ زمانم که با تمام وجود
مدام در پیِ بزم است و برده رقصانی

در احتضارم و درانتظارِ یک جرعه
هوای بیشه و جنگل، هوای بارانی

دگر تغابنی ای روزگار بر من نیست
هرآنچه ام که بخندانی و بگریانی

حمیدرضا جلالی

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…