دریافت شعر و ترانه های شما

مهدی بیرقی · 2020/07/01 در

                          غزل عشق

یک چند مرا راحت این روح و روان باش                

آن شاه کلید دل و اســــــــرار گران باش

با حرکت گیسوی خود اندر خـــــم این باد                           

آغازگر شعر در این عصر و زمان باش

گه گاه مرا سیر بده تا خود مـــــــــــعراج                           

در کنج زمین نیز مرا محـــرم جان باش

بر صور قیامت بدم و ولـــــــــوله گر شو                           

بیدارگر مردم خامــــــــــوش جهان باش

پر کن قدح ا زآب و بنوشان همـــگان را                  

مخمور گر مردم از ایــن آب روان باش

بیجاست که با بودن تو روزه گــــــــذارم                   

با طعم لبت فاطر شـــــهر رمضان باش

با بودنت ای یار در این دوره ی مجهول                   

آن واسطه ی خیر بــــــرای همگان باش

با عطر لباسی که شده شهــــــره ی عالم                   

آن تابش خورشید به چشـــــم پدران باش

یادی کن از این شعر به هنـــــگام عبادت                           

چون باد بهاری به من فـصل خزان باش

در نقطه ی پرگار که شد منشـــــــا افکار                            

آن پیر خردمند به اوضـــــاع جهان باش

ای بیرق شاعر که شدی عاشق دلـــــدار                   

با این غزل عشق زبــــــان همگان باش

مهدی بیرقی · 2020/07/01 در

                           دفتر شعر

دفتر شــــــعرم دوباره باز شــد                                        

این ســـکوت زندگی آواز شــد

در شروع فصل خوب زنـــدگی                                       

یا علی گفتیم و عشــق آغاز شد 

باز جاری شد زبان نظم مـــــن                                        

مست شعرم حافظ شیــــراز شد

بند بند این وجود سرد و خشک                                       

با نوای گـــرم حق دمســـاز شد

بیت بیت گفته ها در هم تنیـــــد                                       

بحر معنی در کفــــی ایجاز شد

گاه نظم و گاه نثرش شــــد پدید                                        

گاه افشا کرد و گاهــــی راز شد

در کلامی کرد او مدح شـــهان                                        

گه گداری همدم ســـــربــاز شد

یک دم از دنیای زیبا حرف زد                                       

گاه در حق الیقین شهبـــاز شد

با زبان عشق وصف یار کــرد                                        

با رسول عشق هم پــرواز شد

باز چاه شعر من پر آب گشت                                         

زندگی اینگونه بس ممتـاز شد

رضا اکرمی · 2020/07/01 در

سوز عاشقی

دیدی داغ عشقت توو دل عاشق من موند
رفتی بیخبر رفتن تو قلبمو رنجوند

دیدی آخرش قسمت من چی شد از عشقت
سوز عشق تو اومد و جون منُ سوزوند

وقتی که از عشقت توو دلم جوونه سر زد
آتیش نگات ریشه ی امیدمُ خشکوند

عاشقت شدم، دیوونه تم، نگات منو اینجا کشوند
اما آتیش تووی چشات سر زد و قلبمُ سوزوند

قلبم که به اون چشم سیاهت خودشُ باخت
تووی اون سیاهی گم شد و حیرون اون موند

محمدرضااحمدی کرمانشاه · 2020/06/30 در

((اختیار))
من اختیار خود را دادم به دست دلبر                     
آن عشق آتشینی کو بوده مثل گوهر

غم بر دلم نهاده از  هجر دیدن خود                

غم میبرد از این دل گر آید او به منظر

دل می شود سرایش در عشق و شور و مستی              

 کاخی  شود همین دل گر او  کند منور

نوری اگر زیارم  باشد  به خانه من                

روشن  شود همیشه این خانه محقر

محسن که شادمان است از لطف دیدن یار              

 دیگر چه باک دارد از قید روز محشر

 محسن احمدی شهریور۹۷

مهدی بیرقی · 2020/06/29 در

با سلام
مهدی بیرقی هستم و مدارک رو به تلگرام و ۵ غزل از اشعارم رو در قسمت دریافت شعر و ترانه ارسال کردم.