شعر « تندیس زیبایی » – محمد رضا احمدی

تندیس زیبایی

صورت زیبای تو تندیس مهراست و صفاست
آن نگاه گرم تو آیینه لطف و سخاست
مهربانی را درون چشم زیبایت کشید
آنکه از روز ازل نقاش بی چون و چراست
خال زیبایی کنار صورت نازت گذاشت
قلب من وابسته خال جگر سوز شماست
آن کمان ابروان را بهر این دل آفرید
تیر مژگانت بدون انحراف و هر خطاست
چشم تو دریار بی ساحل زلال اشک تو
کرده طوفانی دلم در قلب من شوری بپاست
سرخی لبهای تو خون کرده قلبم را عزیز
حسرت یک بوسه مانده بردلم بی ادعاست
تا نگاهت سوی من باشد عزیزم قلب من
همچو دریایی زعشق و شور تو بی انتهاست
محسن از عشق تو دایم دم زند هر روز و شب
چون وجودت مهربان آکنده از لطف خداست

محسن احمدی
بهمن ۹۹

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…