شعر « شعری با طعم چای » – ملیحه ارجمند

شعری با طعم چای

یک صبح دیگر با طلوع خنده هایت
آغاز می گردد دوباره زندگانی

می جوشد از عشقت دلم مثل سماور
من چای تلخ و تو خود قندی همانی

حل میکنم شیرینی ات را در وجودم
گم می شوی در من ، میان من نهانی

تلخیِ جانم را به آسانی بگیری
دل را به لبخندی کنی گر میهمانی

اری اگر مهمان لبخند تو باشم
حتی اگر با اخم‌ خود دل را برانی

من عاشق حالات سیمای تو هستم
بارانم ‌و زیبایی رنگین کمانی

من آسمانم گاه ابری گاه تیره
خورشید رخشان در میان آسمانی

ملیحه ارجمند

.

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…