شعر ” صورتک ” – محبوبه بیاتی

صورتک

به آینه نگاه کن
اگه دیدی خودتو
سکوت کن به حرمت
چشمای اشک آلودتو
نگاه کن تنها تویی
تنها نشستی توی قاب
نکنه یکی شبیه تو
پیدا شده بایه نقاب
نکنه تو رو برده سراب
انگاری بی تاب شدی
عین ماه آسمون
دلزده از خواب شدی
تو که عادت داشتی
به سردی فصل خزون
چی شد به هم ریختی از
غربت شبهای جنون
به آینه نگاه کن
این که می بینی خودتی
یا یه خسته صورتک
که تن داده به خلوتی
تو که خم نمی شدی
وقتی زمین می خوردی
وقتی روزی صد دفه
تو خودت میمردی

دفتر شعر محبوبه بیاتی

اینجا کلیک کنید