شعر « عاشقی » – محمدرضا کیقبادی

عاشقی

چه رنجوری چه بیتابی
زچهره ت غصه می ریزه
حواست ،نیس و غمگینی
چشات از گریه لبریزه

پریشونی گیسوهات
گواه کل دردادته
مرتب گریه و زاری
سراسر کار شبهاته

نگفتم عاشقی درده
اگه تنها بشی سخته
همیشه فکر تو درگیر
وجودت میشه وابسته

بسوز ای عاشق ساده
شکستی و نفهمیدی
نگفتم عاشقی قصه س
یه افسانه س ! تو خندیدی

نگفتم آدما اغلب
پی عشقی بدون حرف
به پاکی یه گله برف
نکردن وقتشون روصرف

همینایی که می بینی
ز منطق ها گریزونند
فقط لذت رو می بینند
ولی آخر پشیمونند

دفتر شعر محمدرضا کیقبادی

اینجا کلیک کنید

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…