دفتر شعر محمد بهراد نسب

هرگونه بهره برداری از مطالب و اشعار بدون هماهنگی با صاحب اثر ، پیگرد قانونی دارد

غربت

عابرای سرد و ساکت ، خنده هاشون رفته از یاد
توی این دیار غربت ، زندگیمون رفته بر باد
تو خیابونای خلوت ، خسته از نگاه سردم
مثه مجنون تو خیابون ، پی آشنا میگردم
گرمی و محبتت رو ، هنوزم به یاد میارم
اگه عکساتم نباشه ، دیگه دل خوشی ندارم
بازی با این روزگارو ، از همون گذشته باختم
وقتی که آیندمونو ، توی خاطرات میساختم

دیگه دنیای جدیدا ، واسه من جایی نداره
انگاری ترانه هامم ، دیگه معنایی نداره
کسی بارون چشاشو ، روی نامه نمیباره
کسی گل لای کتابش ، واسه خوندن نمیذاره
من هنوز اما همونم ، عاشق شعرم و جاده
زیر بارون تو خیابون ، میدوم پای پیاده
بین من با قاب عکست ، هنوزم این یه قراره
تا ابد توی نگاهم ، ذوق عشقت موندگاره

قطار عشق

تو قطار قصه ها، روی ریل عاشقی
سمت تنهایی میرم ، تو مسیر زندگی
تو گلوم بغضِ و آه ،توی ایستگاه نگاه
دیدمت اونور خط ، روی ریل سادگی
مثه خورشید بی پناه ، توی تقدیر سیاه
آب و آتیش میشدیم ، خسته از دوگانگی
لحظه هام بی تو تباه ، مثه تلخیه گناه
میگذرم از همه چون ، تو چشام یگانه ای

دفتر شعر محمد بهراد نسب

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…