شعر « ایران » – محمدرضا کیقبادی

ایران

ای وطن ای خانه ی دل
تا نهایت، جاودانی
خونِ من تقدیمِ خاکت
سرببازم ، تو بمانی

از هجومِ دشمنانت
درتمامِ طولِ دوران
درامان بودی ، نبودی
ای سرایِ مهرورزان

من برایِ پاسداری
استوارم می خروشم
ازدماوندتا به کارون
هردمی در جنب و جوشم

تو نمادی ازتمدن
آیت اسطوره هایی
چون سیاوّش عین کوروش
مظهرِعشقُ صفایی

ننگُ نفرین باد،برکسانی
دردفاعِ ازهویت
ازنیاکان یا شریعت
برنخیزد،با حمیّت

می پرستم کشورم را
گرشکافی سینه هامان
حک شده برعمق جانها
نامِ ایران نامِ ایران

دفتر شعر محمدرضا کیقبادی

اینجا کلیک کنید

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…