شعر « خورشید » – محمدرضا کیقبادی

خورشید

تمنای نگاهت را
مداوم می کشم یارم
ولی پاسخ نمی بینم
تنم رنجورو تب دارم

نمی دانم نگاهم را
چرا چشمت نمی خواند؟؟
زبی تابی پریشانی
دوچشم من نمی خوابد.

بیا با گوشه ی جشمی
به آرامش تودعوت کن
درین آشفته دنیایی
بیا با ما توخلوت کن

نگاه خسته ی مرداب
نگاهی جنس دریایی
زمعشوقش به سردارد.
نگاهی گرم ورویایی

کفایت می کندای عشق
همین یک جرعه ازچشمت
که محتاجم به مینایت
نبینم دوری و خشمت

عنایت ازتو می خواهم
ببین خورشید امیدم
بتابی زنده می مانم
نتابی مرگم و دیدم

دفتر شعر محمدرضا کیقبادی

اینجا کلیک کنید

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…