شعر « رسم عاشقی » – مریم سودمند

رسم عاشقی

میکشم امشب دوباره درد سخت بی کسی
دائم الخمر توام پس کی به دادم میرسی
ساقیا پیمانه لبریز کن که هشیارم هنوز
پیک بعدی را محیا کن که غم دارم هنوز
اعتیاد من به تو هر شب فزون تر میشود
تا که نبضم به سکوت مرگ مبدل میشود
نبض من با اسم تو چه هم نوایی میکند
نام زیبای تو را در من تداعی میکند
کاش این فاصله ها روزی به آخر میرسید
این شب پر درد و طولانی به سحر میرسید
کاش بودم لحظه ای مست و فراغ از عشق تو
میدویدم بی دلیل، میشدم آزاد و شاد از فکر تو
در رگم فکر تو جاریست، ولی بس نیست مرا
من نیازم دیدن توست، هوسی نیست مرا
میدهم تاوان عشق، خودکرده را تدبیر نیست
گر دلم حبس ابد خورد گله از تقدیر چیست!
گویی امشب ساز من با دل تو کوک نبود
عجب این قافیه هم با دگری جور نبود
نگو آزرده شدی آتش به شعرم میزنم
رسم عاشقی ندانستم به تو حق میدهم

دفتر شعر مریم سودمند

اینجا کلیک کنید

.

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…