شعر ” سنگ صبور ” – رضا یگانی

سنگ صبور

با عشق تو درمون میشه دردم
سرخ میشه دوباره رخ زردم

پرمیکشه ناامیدی می‌ره
گرم میشه بازم این دل سردم

بی تو سخته. آسمونودیدن
آواز قناری رو شنیدن

برسنگهای دیوار کناری
عکس قلب تیرخورده کشیدن

غرقم توی دریای نگاهت
گلریزونه هر روز سر راهت

من منتظر لحظه ای هستم
افشون بشه گیسوی سیاهت

این تحملو خدا بمن داد
تا یاد تو هیچ وقت نره از یاد

دلخوشم به این صبر و تحمل
بی تلاش چیزی بدست نمیاد

خورشید به امید صبح زنده ست
مهتاب مدام شبها برنده ست

امید من اما شب و هر روز
چشم براه پیکهای پرنده ست

مهمون ضیافت دل هر بار
یک قاصدک از دیاری دوره

میدونه خبرنداره از تو
اما واسه دل سنگ صبوره

دفتر شعر رضا یگانی

اینجا کلیک کنید