شعر “ شبیه خودم ” – آمنه صادقی

“ شبیه خودم ”

من رسیدم به تو اما زخودم ، فاصله پیدا کردم
از سکوتِ دلِ خود رد شدم و مشغله پیدا کردم

با تو آغاز شدم ، حرف دلت را به نگاهی گفتی
بسته ای چشم خودت را که چنین فیصله پیدا کردم؟

حالِ من خوب شده ، خوب تر از حالِ همه آدم ها
وای… از دستِ تو با حالِ خودم مسئله پیدا کردم

دل به دریا زده ام ، دل به تو دادم … آری
پس دلم را به چه جرمی لبِ آن اِسکِله پیدا کردم؟

باز بر هم زده ای خوابِ مرا ، شب شده تنها بی تو
راه می افتم و گویی کفِ پا آبله پیدا کردم

با نگاهت که به من زل زده ای ، زلزله بر پا کردی
تکّه های دلِ خود را زِ همان زلزله پیدا کردم

اه… با حالِ خرابم دوسه خط شعر نوشتم امّا
روی هر برگه ی آن مُهرِ”شده باطله”پیدا کردم

باز چندیست که درگیر توام ، با همه ی تنهایی
من ز دستِ تو که نه… از همه دنیا گله پیدا کردم…

دفتر شعر آمنه صادقی

اینجا کلیک کنید