شعر « قنوت » – غلامرضا بهنامی

قنوت

یک شب بیا زِ خاطره ها گفتگو کنیم
در کوچه های دل، دلِ خود جستجو کنیم
در زیر سروهای کهن رودخانه ای ست
یک شب بیا که کینه ز دل شستشو کنیم
با هر نسیم صبح بیاییم خانه را
از گرد و خاک کهنه ی آن رفت و رو کنیم
پایان انتظار به وقتِ قنوت صبح
درمان درد را ز خدا آرزو کنیم

غلامرضا بهنامی

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…