شعر ” وسعت ” – سیمین سادات صمدی

وسعت

دلم گرفته به وسعت تمام آسمان ها
به اندازه صدای غمگین پرنده ای
در موجی از خواهش پرواز
اما در حجم یک قفس
دلم گرفته در غربت ریزش باران
در گذشت تمام دقایقم
در تب آرامش معجزه ی نگاه
اما در توقف زمان
دلم گرفته در هوای تاریک دلی
که در رنج بی شمار رفتن
در جاده های خاکی نفس
همچون مردن گلی
در سینه هزار برگش
نوای عاشقانه را فراموش می کند.
مهر.۱۳۸۱

دفتر شعر سیمین سادات صمدی

اینجا کلیک کنید