شعر « تنهایِ پاییز » – علیرضا خوشرو
تنهایِ پاییز می رسد روزی که دیــــگر بی قــــــــرات نیستم لبــــــــریز از یـــــــادِ تو ام، امّا دُچــــــــارت نیستم یادِ تو هر لحــــــــــظه با دَردم تبـــــــانی می کند سَرد و بی روحم ولی، چَشم انتظارت نیستم می رسد روزی که بی ادامه مطلب
