ترانه « بخت سیاه » – محمدرضا کیقبادی
بخت سیاه
سراب زندگیم ، کابوسِ خوابه
تمومِ نقشه هام نقشِ برآبه
همش دنبالِ خوشبختی دویدم
ولی یک ذره هم اونو ندیدم
نمی دونم چرا بختم سیاهه ؟؟
پی شادی نشسته ،چش به راهه
اگه پا تویِ دریایی گذارم
به یکباره میونِ شوره زارم
زوقتی جسممو با گِل سرشتن
گمونم بختمو،با غم نوشتن
خدایا یک گره ا ز مشکلاتم
بیا واکن همیشه ، خاکِ پاتَم

4 دیدگاه
ملیحه ارجمند · 2021/09/22 در
درود جناب کیقبای بزرگوار
روزگار به کامتان
محمدرضا کیقبادی · 2021/09/07 در
سپاس ازشما دوستان هنرمندخانم میرشاهی و
جناب خوشرو🌷🌷
علیرضا خوشرو · 2021/09/06 در
سلام
درود بر شما
بسیار زیبا و دلنشین
ماشاالله
نرگس میرشاهی · 2021/09/06 در
درود و احسنت . شعر زیبایی سرودید.. امیدوارم همیشه شاد باشید و غم و سیاهی ازتون دور باشه 🌱