شعر « تنگ غروب » – فائقه انوری

تنگ غروب

مرد ماهیگیر عاشق،بند دنیای جنوبه
قایقش تسخیر آب و خودشم محو غروبه
غروبا قصه ی تلخه،واسه مردو واسه دریا
لحظه ی سختِ جدایی،غروب و صدتا معما
زخمیه سینه ی مغرب ،پرِ خونه چشم خورشید
بارشِ بارون غصه میون دریاچه پاشید
دل خورشید قطره ی خون،دل دریا،چه پریشون
جفت شون زخمی تقدیر جفت شون سر به گریبون
شب سیاهی رو به تن کرد،از غمِ نبود آفتاب
از صدای زوزه ی باد،چشم ساحل شده بی خواب
رعب و تاریکیِ محضه،کل ساحل به قنوته
جز صدای نعره ی موج همه جا غرق سکوته
موج دریا بی قراره،عشقی جز ساحل نداره
یاغی و توفانی هردم،سر روی ساحل می زاره
قصه ی ساحل تنها ،قصه ی تنگ غروبه
قصه ی موج پریشون که روی صخره می کوبم
قصه ی بازی عشقه،شرحِ دنیای عجیبه
قصه ی دل کندن و غم،پر فرازو پر نشیبه
رعب و تاریکی محضه کل ساحل به قنوته
جز صدای نعره ی موج همه جا غرق سکوته

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…