شعر « جاده های ماه » – محمدرضا کیقبادی
جاده های ماه
بیا ز روشنی جاده های ماه
بشی، فقط برای من یه سرپناه
ز جنگل همیشه سبز پرغرور
دوباره خاطراتمون بشه مرور
ببر منو به خلوت شبانه ات
به عمق یک نگاه عاشقانه ات
به اوج لحظه های خوبِ آشنا
میخام یه ذره ای، یه ذره اعتنا
منو ز این دقیقه های لعنتی
بگیر، بده به من دوباره فرصتی
منو بگیر، ز ظلمت شب سیاه
به حرمت شکوه عشقمون، بخاه
ببر منو به خلوت شبانه ات
به عمق یک نگاه عاشقانه ات
محمدرضا کیقبادی

7 دیدگاه
محمدرضا کیقبادی · 2022/03/03 در
سپاس ازهمه ی شاعران قلمتان استوار
محمدرضا کیقبادی · 2022/02/28 در
سپاس از اظهار لطف همه ی شاعران و دوستان
ملیحه ارجمند · 2022/02/23 در
درود زیبا قلم زدید
سارا خوش روش · 2021/12/25 در
درود بر شما بزرگوار،سروده ای زیبا بود،احسنت🌹🌹
هاجر امانی · 2021/12/08 در
بسیار عالی اقای کیقبادی. مثل همیشه زیبا سرودید👏👏👏👏👏👏👏
نرگس میرشاهی · 2021/12/05 در
درود بر شما جناب کیقبادی.زیبا بود 🌹
زهره مفتحی · 2021/12/04 در
ترانه زیبایی بود مانا باشسد🌹🌹🌹