شعر « جرم عاشقی » – علیرضا خوشرو
جرم عاشقی
خسته ام از زندگی با مَرگــــــــــ درگیرم، بیا
بی وفــــــــا از رفتنت رنجور و دلگیرم، بیا
چهره پنهان می کنی با اینکه نزدیکِ منی
عـــــاقبت از دوریت دلـــــــــــگیر میمیرم، بیا
بیقراریِ مـــَـــــــــــرا می بینی و رَد می شوی ؟
سنگــــــــــدل اوجِ جوانی کرده ای پیرَم، بیا
دوریت کم طاقتم کرده ، مـدام افسرده ام
مثلِ دیوانه هَمش از کــــــوره دَر میرَم، بیا
جُـرمِ من این بوده که دیوانه وار عاشق شدم
تا نکردی نازنــــــــــــــین از عاشقی سیرَم، بیا
آبــــــــرویم رفته با این اَشکــــــــهایِ دَم دَمــــــــی
من فــــــقط با یـــــــادِ تو آرام میگـــــــــــیرم، بیا
با زبـــــــانِ بـــــــی زبـــــــانی بارها گـــــــفتم نـــَــــرو
رفتی و کردی مَـــــــرا اینگونه تحقیرم، بیا
گرچه.شیرین است عشق و زندگی،امّا بدان
خسته ام از زندگی با مرگـــــــــ درگیرم، بیا

9 دیدگاه
جلال زمانی · 2026/02/20 در
درود
جرم عاشقی قشنگه
مرحبا قلمتان روان
ملیحه ارجمند · 2021/11/16 در
درود بر شما روان و دلنشین بود
سیده مریم · 2021/09/15 در
سلام
درود بر شما
بسیار زیبا
🌾🌷🌾🍂🍃🍂🌷🌾
اصغر داداش زاده · 2021/09/11 در
از واژه هایی استفاده میکنید که آدم رو شگفت زده میکنه … دمت گرم عالی بود
علیرضا خوشرو · 2021/09/14 در
سلام
درود بر جناب داداش زاده
ممنون از حضور شما
🌹🌹
هاجر امانی · 2021/09/06 در
چقدر شعرتون نظم و ترتیبِ زیبایی داره
مرحبا
علیرضا خوشرو · 2021/09/07 در
سلام..
ممنون بابت حضور با ارزش شما
بانو.امانی گرامی..
🌹🌹
نرگس میرشاهی · 2021/09/06 در
درود بر شما. شعرتون ریتم خوبی داره 👌👌
علیرضا خوشرو · 2021/09/06 در
سلام
ممنون بابت حضور با ارزش شما