شعر « حس » – فاطمه میرزا علیان

حس

شعر و اندوه که باهم باشد
غم نو می سازد
غم مصراع فراری از ذهن
که نمی گردد باز
غم غمگین فراموشی خود
کفر در سجده ی شکر
که چرا این نشده آن شده است
کاش این بود ولی آن می رفت
چمدان می بندم وسط شعر دلم می گیرد
عقل و احساس بهم پیوستند
که زمان می گذرد
شاعری کمتر کن
قافیه تنگ آمد
درمیان شکرت راه بر کفر مزن

فاطمه میرزا علیان

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…