شعر « دل دیوانه » – نرگس میرشاهی

دل دیوانه

دلم از هجر تو جانش به لب شد
تمام جان من یکباره تب شد
از آن روزی که رفتی ماهِ زیبا
همه روزای من یکباره شب شد
بیا اکنون به عهد خود وفا کن
دلِ دیوانه ام زین غم رها کن
مگر نه اینکه من عاشق، تو مجنون
بجز لیلیِ عشقِ خود جفا کن
به هر زیبا و حوری و پری روی
جفاکن تو، جفاکن تو، جفا کن
منم آن عشقِ پر شور و شرارت
منم آن عطرِ سرمستِ بهارت
بجز چشمانِ مستِ نرگسِ تو
کسی زیبنده شد باشد نگارت؟
شراب تلخِ دوری و غمِ تو
چگونه سر کِشد دل، جرعه جرعه!
اگر امید وصلِ تو نباشد
کشد یکباره سر، نه جرعه جرعه
بمان با این دلِ بی تابِ غمگین
که باشد دوریَت چون کوه، سنگین
من و هجر و خیالِ روی ماهت
من و جامِ می و یک دم نگاهت
سراسر شوقِ تو در روح و جانم
که هرچیزی ندانم این بدانم
زمین و کوه و دشت و آسمانها
به هرجا بنگرم این را بخوانم

نرگس میرشاهی

جدول کامل هم قافیه ها
روی عکس کلیک کنید

…