شعر « دل روبراه من » – سمیه افشار
دل روبراه من
این زخمی که به من زدی زخم بی پناهی بود
این دلی که خورده زمین دل روبراهی بود
نمی دونس غصه چیه چشم به راهی کدومه
نمی دونس اسیر چیه بی پناهی کدومه
یه عمری تنها موند و دست کسی رو نگرفت
نفس کشید و دست هم نفسی رو نگرفت
ندیده بود عاشق میشن نمی دونس غروب چیه
تو که باشی پیشمو حال خیلی خوب چیه
نمی دونس تو نیستی و دلم آشوبه چیه
تو که هستی تو دلم یه چی می کوبه چیه
تا که اون روز دیدمت از همه دنیا بریدم
فهمیدم این عشق چیه و دردش و به جون خریدم
حالا که اینجا پیشمی حالا که آشوبه دلم
می دونم توی سینه م چی داره میکوبه گلم
چی داره داغون میکنه دل روبراهمو
چی داره عاشق میکنه قلب بی گناهمو
فهمیدم این عشق چیه و فهمیدم این غصه چیه
فهمیدم این اشک چشام غم نبودن کیه
حالا که اینجا پیشمی حالا که آشوبه دلم
می دونم توی سینه م چی داره می کوبه گلم
سلام این ترانه روی ملودی پرنده های قفسی سیاوش قمیشی گفته شده.
سمیه افشار

3 دیدگاه
نرگس میرشاهی · 2021/08/30 در
احساس خوبی هست توی شعرتون 🌱
ملیحه ارجمند · 2021/06/17 در
به نظر احساس در شعر شما سرشاره اما مشکل وزن و قافیه دارین
سمیه افشار · 2021/08/29 در
سلام خانم ارجمند عزیز مرسی از اظهار نظرتون .من هنوز اول راهم و خوشحال میشم از تجربه تون استفاده کنم اتفاقا این ترانه رو خودم دوست دارم و خوشحال میشم بدونم کدوم قسمت اشکال وزنی داره