شعر « کابوس های تیره » – غلامرضا بهنامی
کابوس های تیره
بشنو ز مهربانی غزل ناب من شبی
برچین گهر ز دیده پر آب من شبی
دستم بگیر و راهبرم شو به آسمان
با پله ای به خلوت محراب من شبی
در مانده ام در این شب تاریک بی کسی
پیدا نگشت جلوه ی مهتاب من شبی
کابوس های تیره رهایم نمی کنند
نوری فشان به پنحره خواب من شبی
غلامرضا بهنامی

8 دیدگاه
مهدی بیرقی · 2022/10/20 در
پیروز باشید.
نرگس میرشاهی · 2021/08/04 در
بسیار پرمفهوم بود . پاینده باشید
غلامرضا بهنامی · 2021/08/09 در
زنده باشید خانم میرشاهی، سپاسگزارم
غلامرضا بهنامی · 2021/06/16 در
سپااسگزارم سرکار خانم افشار، لطف شما رو میرسونه
سمیه افشار · 2021/06/14 در
درود برشما مثل همه ی ترانه هاتون جالب و پرمعنی بود.
غلامرضا بهنامی · 2021/06/01 در
درود بر شما
پاینده باشید
محمدرضا کیقبادی · 2021/05/31 در
شعری زیبا ومفهومی بودجناب بهنامی
ملیحه ارجمند · 2021/05/30 در
درود مانا باشید شاعر گرامی