شعر « گلدان دل » – ملیحه ارجمند
گلدان دل
رها مانده به طاق خاطراتت
دل من مثل یک گلدان خالی
بیا گلدان خالی دلم را
تو مهمان کن به لبخند زلالی
درونش پر کن از گلواژه ی عشق
شبیه جاده ی سبز شمالی
بتابان آفتاب عشق خود را
به روی نسترن های خیالی
تو که نامهربانی با دل من
قیامت می شود در این حوالی
غمت از زلزله کوبنده تر بود
دل من مثل یک ظرف سفالی
شکسته زیر آوار جفایت
نپرسیدی از این آشفته حالی
ملیحه ارجمند
.

9 دیدگاه
سارا خوش روش · 2021/11/10 در
از خواندن اشعارتون لذت میبرم،قلمتان سبز
انوری · 2021/10/03 در
زیبا بود موفق باشید
علیرضا خوشرو · 2021/09/07 در
سلام
بسیار زیبا
درود بر شما
🌹🌹
هاجر امانی · 2021/08/08 در
سلام به دوست عزیز
بسیار بسیار شیرین و دلنشین بود این اشعار زیبا. یه دنیا ممنونم از این لحظات زیبایی که مارو مهمان کرد به دنیای خیال. پاینده باشید بانو
نرگس میرشاهی · 2021/08/03 در
اشعارتون تصویر سازی خیلی خوبی داره. 🌹
ملیحه ارجمند · 2021/06/21 در
به مهر خواندید بانو افشار عزیز
ملیحه ارجمند · 2021/06/21 در
لطف دارید جناب بهنامی بزرگوار
غلامرضا بهنامی · 2021/06/16 در
دستمریزاد، بسیار زیباست
سمیه افشار · 2021/06/15 در
زیبا و بامعنی بود .همیشه در اوج باشید خانوم