شعر و ترانه

قاب بِه خیالش ساده بودم وقتیکه اشکامو دیدش پاگذاشت رو آرزوهام رفتو اون دلو ندیدش چقد خواستم که بِمونه چقد براش گریه کردم اما اون رفتو ندید که من هیچوقت ولش نکردم قابِتو کُجاخَریدی همون قابِه مهربونی که یه روزی روسرت بود تا یِکم پیشم بمونی دیگه فهمیدم نگاتو قابِه ادامه مطلب

بهار آمد و چرخ روزگاران باز چرخید بهار آمد به مهمانی خورشید مثال دختری زیبا و خوش رو به سیمای زمین افکنده گیسو شکوفه نقشی از پیراهن او شقایق غنچه ای در دامن او به یک دستش سبد دارد پر از گل به دست دیگرش آورده سنبل زمین گویی دوباره ادامه مطلب

تو که نیستی کنارت مثِ یه آهنگ مدام در حال تکرارم تو که نیستی دیگه خسته م از این تکرار هربارم مثِ شمعی که توی باد داره می سوزه میسوزم ولی بازم نگامو به جای خالیت میدوزم میگم شاید از اونجایی که رفته باز برگرده بگه افسوس می دونه که ادامه مطلب

دل روبراه من این زخمی که به من زدی زخم بی پناهی بود این دلی که خورده زمین دل روبراهی بود نمی دونس غصه چیه چشم به راهی کدومه نمی دونس اسیر چیه بی پناهی کدومه یه عمری تنها موند و دست کسی رو نگرفت نفس کشید و دست هم ادامه مطلب

مطمئنم از عشق منتظر می مونم اگه عاشق باشی منتظر می مونم پای حوض کاشی حسمو تو دستات جا میذارم میرم مطمئنم از عشق بی قرارم میرم بی قرارم اما نفسم مجبورم بی خیالت نیستم حتی وقتی دورم حتی وقتی دورم منتظر می مونم چون که رنج عشقو از چشات ادامه مطلب

گفتن زیبایی ات در شعر من شد جاودان شاهد عشق من و تو شد خدای آسمان شعرمن جزناله ای از شور عشق ما نبود آنچه زیبایش کند مهر تو باشد مهربان چهره زیبای تو شعر مرا رنگین نمود ورنه این الفاظ را هرگز نگویم گفتمان آن لب و آن خنده ادامه مطلب

ایران ای وطن ای خانه ی دل تا نهایت، جاودانی خونِ من تقدیمِ خاکت سرببازم ، تو بمانی از هجومِ دشمنانت درتمامِ طولِ دوران درامان بودی ، نبودی ای سرایِ مهرورزان من برایِ پاسداری استوارم می خروشم ازدماوندتا به کارون هردمی در جنب و جوشم تو نمادی ازتمدن آیت اسطوره ادامه مطلب

برقصم دلم خواهد که روزی در خیالم بگیرم دست تو شادان برقصم به همراه یکی آهنگ زیبا کنارت تا بپای جان برقصم بگیرم دست تو دورت بگردم شوم در خانه ات مهمان برقصم بنوشیم جام می باهم پیاپی کنم رقص سماع مستان برقصم ببینم قدوبالای قشنگت شوم مجنون و مو ادامه مطلب

شعری با طعم چای یک صبح دیگر با طلوع خنده هایت آغاز می گردد دوباره زندگانی می جوشد از عشقت دلم مثل سماور من چای تلخ و تو خود قندی همانی حل میکنم شیرینی ات را در وجودم گم می شوی در من ، میان من نهانی تلخیِ جانم را ادامه مطلب

پری ای کزین کوی و سرا ناله کنان مــــــیگذری روز و شب در پی او همچو خَسی دربدری بر حذر باش، بسی در پی او حــــیرانند گنج قارون بُوَد اَر یابی از او موی سری گاه اینجاست به آنیّ و گهی نیســـــــت به آن میشود ده به ده و شهر ادامه مطلب