شعر “ پرنده رهگذر ” – آمنه صادقی
“پرندۀ رهگذر”
چقدر ساده آمدی ، چه ساده است رفتنت
همیشه آه…رهگذر…محال بود دیدنت
تو مثل شوق آمدی،میانِ فصلِ خشکِ من
و سبز شد تمامِ من به دستِ سبزِ بودنت
چقدر ساده می روی ،ببین چه بغض کرده ام
تمامِ اشکهام را بریز روی دامنت
میانِ فصلِ سبزِ من ، همیشه بوده ای ولی
بگو تمامِ سهم من چه بود جز ندیدنت؟
پرنده آه رهگذر .. بگو کجا ؟ بمان دمی
دلم شکسته شد ببین چه ساده از پریدنت…

0 دیدگاه