شعر “ تنهایی ” – آمنه صادقی

“تنهایی”

نه من ازخاطر تو می روم ای دردِ عزیز
نه تو از خاطرِ من، داشته ای قصدِ گُریز

به تو خو کرده ام انگار کسی در خودم است
تو ولی لحظه به لحظه به تَنَم درد بریز

همه از حال و هوای دلِ من باخَبَرَند
همه حتّی درو دیوارو خیابان…وَتو نیز

منم آن دشتِ وسیعی که زچشمِ تو دلَش
شده یک شهرِ به هم ریخته ی زلزله خیز

برس ای مرگ توهم درپیِ آزار منی
برس و با منِ بی حوصله حالا بِسِتیز

دفتر شعر آمنه صادقی

اینجا کلیک کنید