شعر سکوت – آمنه صادقی

سکوت

مرا که دورم از خودم دوباره انتخاب کن
دلیلِ خوبِ بودنم ، بیا مرا مجاب کن

کسی به من نمی رسد در این خرابه ها ولی
تو هم برای دیدنم بیا کمی شتاب کن

طریق و رسم عاشقی چه زود رفته از سرم
به خاک سرد و مرده ام دوباره آفتاب کن

بزن تلنگری به من که شیشۀ شکسته ام
درون تکه های من بیا و انقلاب کن

ببر مرا از این هوا از این سکوت و دلهره
و با صدای ساده ات سکوت را خراب کن

صدا بزن مرا ، صدا ، همیشه گفته ام ولی
دگر بیا به چشم خود کمی مرا خطاب کن

حضور خوب دلهره ، درون لحظه های من
مرا که دورم از خودم دوباره انتخاب کن

دفتر شعر آمنه صادقی

اینجا کلیک کنید