شعر “ پریشانی ” – آمنه صادقی

” پریشانی”

اعصاب ندارد دلم از دست غزلخوانی تو
چندیست که در فکر توام فکر پریشانی تو

می بینم از این دلهره های تو که :”باید چه کنم”؟
من مانده ام اینجا به هوای دل بارانی تو

هرچند نگفتی به من از حال خرابت باز هم
آگاهم از آن دلهره ها و تب هذیانی تو

باور بکن از پشت همین پنجره ی رو به جنون
پر می کشد از سینه دلم باز به مهمانی تو

از دورنگاهی… و… نگاهی که مرا خواهد کشت
راضی شده چشمم به همین ، دیدن پنهانی تو

من آتش خردادم و باید به که گویم که شدم
وابسته ی آن حال و هوای دَمِ آبانی تو

می خواهَمت ای آنکه کسی جز تو نفهمید مرا
در دستِ توام … اَمر بفرما…. تو و زندانی تو

دفتر شعر آمنه صادقی

اینجا کلیک کنید