شعر « دوری » – محمد رضا احمدی
دوری دورم و گاهی دلم اندر هوای کوی تو با دو فنجان پراز قهوه خدایی میکند در خیالم خنده هایت را تداعی میکنم این تجسم قلب زارم را هوایی میکند موج گیسوی بلندت غرقه میدارد مرا در اسارت قلب من میل رهایی میکند سهم مجنون دلم از عشق تو رسوایی ادامه مطلب


