شعر « شهزاده ی اسفندی » – علیرضا خوشرو
شهزاده ی اسفندی اِی باعث بودنها، سرلوحه ی زیبایی الکل به فـنا رفته، با این همه گیرایی بانـــــویِ غزلهایم، آرامشِ دنیایـــــــــم دیدم تورو یادم رفت، درد و غمِ تنهایی اِی علتِ لبخندم، اِی قاتلِ غمهایــــم در عهدِ میانِ ما، تو مُهری و امضایـــی اِی ماهِ دل انگیزم، با شوق ِ ادامه مطلب
